Het
weer is nog niet wat het wezen moet. Ook niet hier aan de Middellandse zee.
Gisteren
zijn we weggevaren van het Etang de Thau, want de wind was behoorlijk heftig en
de voorspellingen geven aan dat het de komende dagen alleen maar harder gaat
waaien. Met onze boot kan je dan maar beter niet op dat grote meer zitten.
Bovendien,
Claire en Pieter stappen zaterdag op de boot.
Dus
wij weg richting Maguelone. (zie ons blog van 4 april)
Gisterenavond
deden we zelfs nog even de verwarming in de boot aan, want het was niet bepaald
behaaglijk.
Vannacht
werden we wakker van het bonken van de boot tegen de aanlegsteiger door de stormachtige
wind.
We
stonden op met hagel en onweer, maar gelukkig duurde dat niet lang.
De
zon kwam door en wij gingen wandelen naar het strand. Er stond een harde wind
en de zee liet een stevige branding zien. Niemand zwemt in zee; wij ook niet.
En
toch . . . ., toch waren er tekenen dat de zomer in aantocht is:
Het
treintje dat in zomer altijd de badgasten van onze aanlegplaats naar het strand
vervoert, reed al en de strandtent werd al opgebouwd.
Zo
zie je maar; als je oplet in de natuur, kan je het verloop van de seizoenen
prachtig volgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten